Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Να μαι ! Με ποίημα !


Καιρό έχω να γράψω ποίημα... Είχα έμπνευση... το απετόλμησα... 

Ένας άνδρας, εγώ, 
μια γυναίκα, εσύ, 
κι απο πίσω με μάσκες ανθρώποι. 
Μας τυλίγουν σκιές,
τελειωμένες ζωές, 
τόσοι ακλάδευτοι κόποι... 

Ενας άνδρας, εγώ, 
μια γυναίκα, εσύ, 
και στο πλάϊ πλεγμένα τα χέρια.
Προχωράμε ορθοί,
το σκοτάδι βαθύ, 
οδηγός της ψυχής μας τ 'αστέρια.

Ένας άνδρας, εμείς !
μια γυναίκα, εσείς !
έλα σπρώξε να πέσουν τα λάθη. 
Ο αγώνας μακρύς, 
ο χειμώνας βαρύς, 
Μα καρπίσαμε κι η άνοιξη θα ρθει...