Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Πάλι ποίημα !! Η Άνοιξη ;


Ερωτικό το ποίημα αυτή τη φορά. 
Αφιερωμένο στην άνοιξη που μου το ενέπνευσε κάτω από περίεργες συνθήκες. 
Έβλεπα στην ατζέντα μου γραμμένο τον αριθμό 12.466.521 και δεν θυμόμουν γιατί τον έγραψα, δεν είχα φράγκο ούτε για στικάκι (τρώγονται γρήγορα τα άτιμα !), και ξαφνικά μου ήρθε η φλασιά ! Και το διέπραξα !! Συγχωρείστε με, τα ποιήματα δεν είναι το φόρτε μου... 

Στο μεθυσμένο σου από την έκσταση κορμί 
η κάψα μου έσβησε την κάθε ενοχή 
παράδεισο και κόλαση σε πάω. 
Με καίει ιερή φωτιά
- του πόθου σου η σαϊτιά -
καθώς το νέκταρ σου ρουφώ και ξεδιψάω. 

Στα μάτια σε κοιτώ κι αναριγάς,
παντού με νοιώθεις και βογγάς,
κάθε σου πόρο κυριεύω. 
Της ηδονής σου πειρατής, 
αλήτης μιας παράφορης στιγμής
ότι λατρεύω στο κουρσεύω !! 




Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Να μαι ! Με ποίημα !


Καιρό έχω να γράψω ποίημα... Είχα έμπνευση... το απετόλμησα... 

Ένας άνδρας, εγώ, 
μια γυναίκα, εσύ, 
κι απο πίσω με μάσκες ανθρώποι. 
Μας τυλίγουν σκιές,
τελειωμένες ζωές, 
τόσοι ακλάδευτοι κόποι... 

Ενας άνδρας, εγώ, 
μια γυναίκα, εσύ, 
και στο πλάϊ πλεγμένα τα χέρια.
Προχωράμε ορθοί,
το σκοτάδι βαθύ, 
οδηγός της ψυχής μας τ 'αστέρια.

Ένας άνδρας, εμείς !
μια γυναίκα, εσείς !
έλα σπρώξε να πέσουν τα λάθη. 
Ο αγώνας μακρύς, 
ο χειμώνας βαρύς, 
Μα καρπίσαμε κι η άνοιξη θα ρθει...