Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Μέρα με τη μέρα (ποίημα)

Μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα
Όνειρα για παραπέρα δεν κάνουμε.
Βαριά η πόρτα του "μετά", 

μας γελά διπλομανταλωμένη.
Αν θα φτάσουμε,
αν θα βρούμε το κλειδί στη πόρτα,
θα ανοίξουμε για να μπούμε στην αρένα
του επόμενου μήνα. 

Μέρα τη μέρα, μήνα τον μήνα,
πάμε για όπου...
Μετριόμαστε,  

Μη και έφυγε κάποιος από την παρέα,
για όπου...  
Για ραντεβού με ζωή ερωτηματικό στα ξένα ;
για ραντεβού στα ψηλά,
με τους άλλους τσαλακωμένους
που δεν άντεξαν ;
Καλό τους ταξίδι, όπως και να 'χει...

Μέρα τη μέρα, μήνα τον μήνα, 
σφίγγουμε τα δόντια και να μαστε παλι στη σκηνή,
γελάμε και κλαίμε, πονάμε και θυμώνουμε,
χορεύουμε για να στεκόμαστε όρθιοι,
πάλιάτσοι στο δικό μας τσίρκο,
μασκαράδες στο πρόγραμμα "επιβίωση".
Κοιταζόμαστε,
παίρνουμε κουράγιο ο ένας από τον άλλο,

και κυνηγάμε το αύριο.

εμείς που δεν προδώσαμε,
εμεις που δεν πουλήσαμε, 
εμείς οι περήφανα ορθοί, αν και τσαλακωμένοι,
εμείς που μας γελάνε οι σκυφτοί,
όσο τους παίρνει ακόμα...
Εμείς που αντέξαμε και σήμερα,  
εμείς που μαζευτήκαμε πάλι,
και κοιτάχτε ! κοιτάξτε ! Μετρηθείτε !
σαν περισσότεροι να είμαστε !! 

Μέρα με την μέρα, μήνα με το μήνα
λίγοι φέυγουν, πιό πολλοί έρχονται.
Μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα,
με όπλο το κουράγιο,
με τη ψυχή βουτηγμένη στο θυμό. 
Την ελπίδα που δεν έχουμε
θα την βρούμε παλεύοντας.

Μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα...
Στο σκοτάδι θα βυθίσομε
όσους μας έκλεψαν το φως
Στα σκουπίδια της ιστορίας θα πετάξουμε,
τους άχρηστους που μας κλείνουν το δρόμο.
Πίσω θα τους αφήσουμε, δε θα 'ναι η πρώτη φορά.
Ας τρομάξουν οι σκυφτοί ! Ερχόμαστε !!