Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΛΛΟΥ - 3


ΠΡΩΤΑ ΜΙΑ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΩΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΡΑΚΤΟΕΙΔΗ ΕΛΙΚΑ. 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Ο Νίκος είναι ένας νέος γυμναστής που μένει με τον νεότερο αδελφό του και την άρρωστη μητέρα τους. Μία μέρα συναντά ένα μυστηριώδη άνδρα τον Σόκιν ο οποίος τον στέλνει με την βοηθεία κάτι ακτίνων που βγάζει ένας κρύσταλλος, στην Γαλλία του 1680, την εποχή του Λουδοβίκου του 14ου. Το ταξίδι κρατά λίγα λεπτά και ο Νίκος επιστρέφει σαστισμένος, χωρίς να ξέρει τι έγινε.

Το ίδιο απόγευμα ο Σόκιν τον πλησιάζει πάλι και του προτείνει να κάνει ταξίδια στο χρόνο για λογαριασμό του. Του λέει ότι ενδιαφέρεται για μια λεπτομερή καταγραφή των όσων βλέπει στα ταξίδια του. Θέλει να εκμεταλλευθεί το ότι λόγω μιας γενετικής ανωμαλίας ο Νίκος έχει τριπλάσια παρατηρητικότητα και θυμάται πρόσωπα και λεπτομέρειες τρεις φορές περισσότερο από ένα φυσιολογικό άνθρωπο. Σε αντιστάθμισμα έχει μεν όσφρηση αλλά λιγότερη από το φυσιολογικό και δεν θυμάται ήχους και φωνές όσο ο μέσος άνθρωπος.  

Ο Σόκιν του λέει να το σκεφθεί και να του απαντήσει σε μία μέρα. Αν δεχόταν ο Νίκος, η μητέρα του θα είχε την καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ο αδελφός του θα έυρισκε δουλειά, ενώ και ο ίδιος θα είχε καλύτερες οικονομικές απολαβές.

ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ : Επειδή στα σχόλια σας μερικές φίλες με ρώτησαν για την ατρακτοειδή έλικα να εξηγήσω :

Αλήθειες :  Η ατρακτοειδής έλικα (έτσι ονομάζεται, μη σας κάνει εντύπωση το όνομα, μήπως το όνομα «σκωληκοειδίτιδα» είναι λιγότερο περίεργο ;) είναι κάτι που το έχουμε όλοι. Βρίσκεται στον εγκέφαλο μας, είναι ένα κομμάτι του. Στην ατρακτοειδή έλικα οφείλεται το ότι θυμόμαστε πρόσωπα για κάποιο χρόνο. Όσο πιο μεγάλη είναι η ατρακτοειδής έλικα τόσο περισσότερο θυμόμαστε πρόσωπα. Ελάχιστοι άνθρωποι έχουν ατρακτοειδή έλικα μεγαλύτερη από το φυσιολογικό. Αυτοί οι άνθρωποι θυμούνται περισσότερα πρόσωπα από τους υπόλοιπους και για περισσότερο χρόνο.

Η φωτογραφική μνήμη, είναι η ικανότητα μερικών ανθρώπων να έχουν μεγάλη παρατηρητικότητα. Παρατηρούν πολλές 
λεπτομέρειες που στον μέσο άνθρωπο περνούν απαρατήρητες και τις καταγράφουν στο μυαλό τους, τις θυμούνται για πολύ καιρό.  Ελάχιστοι άνθρωποι έχουν αυτό το χάρισμα. 

Κατά μερικούς (όχι όλους) νευροφυσιολόγους υπάρχει σχέση ατρακτοειδούς έλικας και φωτογραφικής μνήμης. Λένε ότι λίγο-πολύ «πάνε πακέτο».

Φαντασία : Θεωρώ δεδομένο ότι η ατρακτοειδής έλικα και η φωτογραφική μνήμη πάνε πακέτο. (ενώ είπαμε, άλλοι ειδικοί το πιστεύουν και άλλοι όχι). Τα έχει και τα δύο ο Νίκος σε μεγάλο βαθμό. Επίσης θεωρώ δεδομένο ότι αφού έχει υπερφυσικές ικανότητες σε ένα τομέα θα υστερεί σε κάποιον άλλο. (Και για αυτό υπάρχουν μελέτες αλλά όχι οριστικές αποδείξεις). Έτσι τον βάζω να  έχει λιγότερη όσφρηση από το κανονικό και να μη θυμάται για πολύ ήχους και φωνές.  Δεν είναι ελαττωματικός, απλώς τα  έχει λιγο πιο κάτω από τα φυσιολογικά επίπεδα.

Και φυσικά ταξίδια στο χρόνο δεν γίνονται. Ούτε ξέρω αν θα γίνουν ποτέ. Όμως όταν ταξιδεύει ο Νίκος κάπου, λίγο πολύ έχω διαβάσει για το μέρος και τον τόπο που πάει, οπότε προσπαθώ να είναι οι περιγραφές μου όσο γίνεται σωστές και αληθοφανείς.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ :

Όταν άφησε τον Νίκο, ο Σόκιν κατέβηκε στην Μεσογείων και πάρκαρε στο παρκινγκ που υπήρχε στο μετρό, στην Εθνική Άμυνα. Άφησε να περάσει το μετρό και μετά, ρίχνοντας μία προσεκτική ματιά γύρω του,  μπήκε στο επόμενο τρένο και κατέβηκε στον Ευαγγελισμό. Πάντα ακολουθούσε αυτή τη ρουτίνα, δεν είχε ενδείξεις ότι τον παρακολουθούν αλλά ήθελε να είναι σίγουρος.

Ένα τετράγωνο πριν το Νοσοκομείο έστριψε σε ένα παράδρομο της Βασιλίσσης Σοφίας και σταμάτησε μπροστά από μία πενταόροφη πολυκατοικία. Χτύπησε ένα κουδούνι στον τέταρτο όροφο και του άνοιξαν αφού άκουσαν την φωνή του να λέει την κωδική φράση της ημέρας.

Πήρε το ασανσέρ και κατέβηκε στον πέμπτο. Δεν είχε σημασία, τα οροφοδιαμερίσματα του 4ου και του 5ου  ορόφου που ήταν αγορασμένα από διαφορετικούς συνεργάτες του επικοινωνούσαν με εσωτερική σκάλα που την είχαν κάνει εκ των υστέρων. Ο Σόκιν και οι συνεργάτες του είχαν έτσι πάνω από διακόσια πενήντα τετραγωνικά μέτρα στη διάθεση τους.

«Πως πήγε ;» τον ρώτησε η Λίζα ανοίγοντας του την πόρτα.  Είχε μέτριο ανάστημα, κοντά καστανόξανθα μαλλιά και φορούσε γυαλιά. Μέτρια εμφάνιση, αλλά ο Σόκιν την ήθελε για τα πνευματικά της προσόντα.

«Καλά ! Νομίζω πως θα δεχθεί. Το πολύ πολύ να ζητήσει μερικές εξασφαλίσεις και να του λύσω μερικές απορίες σε μία ακόμα συνάντηση»

«Τι του είπες ;»

Ο Σόκιν της έριξε μία ενοχλημένη ματιά, δεν του άρεσε να του κάνουν οι βοηθοί του περιττές ρωτήσεις. «Του είπα όσα χρειάζεται να ξέρει και λιγότερα…» απάντησε τελικά. «Τα πολύ βασικά. Μην τον τρομάξω ή τον γεμίσω ερωτηματικά»

«Θα έχει μπόλικα υποθέτω»

«Και εγώ έτσι νομίζω… Θα του λύσω και μερικές απορίες αύριο, αν τηλεφωνήσει». Πέταξε τα κλειδιά του αυτοκινήτου πάνω στο γραφείο. «Πες στην Αλίκη ή στον Κίμωνα να πάει να πάρει το αυτοκίνητο. Και να φέρουν φορτιστές ιοντικών συσκευών από την Αποθήκη 3 γυρνώντας».
To τηλέφωνο που περίμενε ο Σόκιν έγινε την άλλη μέρα το πρωϊ. 

«Θέλω άλλη μια συνάντηση» του είπε ο Νίκος. Αν δεν ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα ακόμα στο μυαλό μου και δεν μου δώσεις κάποιες εγγυήσεις δεν θα δεχθώ»

Το ραντεβού κλείστηκε για δύο ώρες αργότερα στην ίδια καφετέρια. Όταν πήγε ο Σόκιν ο Νίκος ήταν εκεί, είχε παραγγείλει τον καπουτσίνο του και χάζευε μία αθλητική εφημερίδα που είχε βρει στο τραπέζι.

Αφού παρήγγειλε και ο Σόκιν τον καφέ του, ο Νίκος πήγε να αρχίσει τις ερωτήσεις. Ο Σόκιν σήκωσε το χέρι του. «Μη ξεχνάς» του είπε «…ένα βασικό : Δες θα πάρεις απαντήσεις σε όλα που θέλεις να μάθεις ακόμα. Είτε γιατί είναι πολύ νωρίς να μάθεις, είτε γιατί σε αρκετά δεν θα ξέρω να σου δώσω απάντηση»

«Εντάξει. Όμως αν δεχθώ, πριν αρχίσω αυτό το τρελλό πήγαινε έλα θέλω πιο πολλές λεπτομέρειες για όσα είπες για μένα και την οικογένεια μου. Και κάποιες εγγυήσεις»

«Αν εννοείς την μητέρα σου, θα κάνει ασφάλεια ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης με την μεγαλύτερη ασφαλιστική Εταιρεία στην Ελλάδα. Θα δεις τα συμβόλαια αν θέλεις. Και ειδικός γεροντολόγος θα την παρακολουθεί μία φορά τον μήνα. Όλα αυτά πληρωμένα από μένα. Όσο για τον αδελφό σου, θα πάει να πιάσει δουλειά σαν στέλεχος σε Εταιρία που δεν θα τον απολύσει. Εχει ξένα κεφάλαια και είμαι μέτοχος. Και για σένα η επίσημη δουλειά σου θα είναι οδηγός μου. Θα παίρνεις φυσικά πολύ περισσότερα από ένα οδηγό. Τα διπλά από ένα καλοπληρωμένο μισθοφόρο στο Ιρακ ας πούμε. Πολλά λεφτά αλλά δύσκολη και επικίνδυνη δουλειά θα κάνεις. Όλα αυτά από την επομένη που θα δεχθείς, θα πέσουν υπογραφές. Άλλη εγγύηση χρειάζεσαι ;»

«Όχι, αλλά έχω απορίες»

«Ακούω»

«Ποιός είσαι τελικά ; Είσαι από το μέλλον ;» Ο Νίκος το είπε με μία φυσικότητα σαν να τον ρωτούσε αν είναι γιατρός ή δικηγόρος. Απλώς χαμήλωσε την φωνή του όταν ρώτησε.

«Είναι πρόωρο να σου απαντήσω. Θα με μάθεις σιγά σιγά αν συνεργαστούμε. Όσα σου χρειάζονται για να με εμπιστεύεσαι»

«Δεν υπάρχει σίγουρα κάτι παράνομο σε αυτή την ιστορία ;»

«Κατηγορηματικά όχι. Κρυφα ναι, μυστικά ναι. Παρανομίες όχι. Μη με πιστέψεις ακόμα , θα με πιστέψεις αργότερα».

«Είμαι ο μόνος που έκανε ή κάνει τέτοια ταξίδια ; Εσύ παραδείγματος χάριν έχεις κάνει ;»

«Επόμενη ερώτηση»

«Τι θα κερδίσεις από όλη αυτή την ιστορία ; Μόνο την έκθεση μου για όσα παρατηρώ σε κάθε ταξίδι, με  λεπτομέρειες ;»

Ο Σόκιν τον κοίταξε για λίγη ώρα χωρίς να μιλά.  «Όχι είπε… θα έχω ανεκτίμητο κέρδος…Αλλά δεν μπορώ να μιλήσω ακόμα για αυτό… Όταν έρθει η ώρα θα σου πω, αν δεν το καταλάβεις…»

«Θα έχω να κάνω μόνο μαζί σου ;»

«Όχι. Μαζί μου εργάζονται άλλα τρία άτομα. Αυτά θα τα γνωρίσεις. Ξέρουν για σένα. Και μερικά εποχιακά που δεν ξέρουν, εντελώς βοηθητικά. Όσους γνωρίσεις δεν ταξιδεύουν. Με βοηθάνε σε τεχνικά και ιατρικά θέματα» 

«Θα γνωρίσω κανέναν που ταξιδεύει ;»

«Πας να με ψαρέψεις. Δεν είπα πως υπάρχει άλλος. Ούτε πως δεν υπάρχει. Άσε το αυτό. Άλλο ;»

«Θα έχω μαζί μου τίποτε ; ρούχα, όπλα ;»

«Όχι. Θα φοράς ένα μαύρο μακρύ μάλλινο εσώρουχο. Σε άλλα μέρη θα περνιέται για εσώρουχο, σε άλλα για ρούχο ή φόρμα, είναι αποδεκτό σε αρκετές χρονικές περιόδους. Ισοθερμικό, προσδιορίζει την θερμοκρασία του περιβάλλοντος που βρίσκεσαι και σου αποδίδει απλώς μία ευχάριστη αίσθηση, ούτε κρύο ούτε ζέστη. Τουλάχιστον για θερμοκρασίες σαν αυτές που γνωρίζουμε, δεν είναι και κλιματιστικό...

...Οι πατούσες του ενισχυμένες και από μακριά μοιάζουν με παπούτσι. Και στο Μανχάταν αν πάς έτσι και βρεις κι ένα τζάκετ θα νομίζουν πως φοράς φόρμα. Σε περιοχές όμως με εντελώς άλλα ρούχα θα παίρνεις τοπικά ρούχα και θα τα φοράς. Και παπούτσια»

«Δηλαδή ; Θα γυρνώ στον χρόνο και θα ξεβρακώνω κόσμο για να πάρω τα ρύχα τους ;»

«Θα τους πληρώνεις ! Με ένα ασημένιο νόμισμα. Διαχρονικό ! Το χρυσάφι θα κινήσει περισσότερες απορίες και ίσως σε κυνηγήσουν, να σε κλέψουν ή να ανακρίνουν που το βρήκες κ.λ.π. Θα έχεις μαζί σου σε μία τσέπη του ρούχου σου, ασήμι σε μερικά νομίσματα χωρίς χαρακτηριστικά. Σαν μικροί δίσκοι με διάμετρο νομίσματος. Αρκετό για ρούχα, λίγα τρόφιμα, κανένα άλογο, κανένα όπλο της εποχής»

«Όπλα ;»

«Στον δεξί σου βραχίονα, μέσα από τη φόρμα θα υπάρχει μία εύκαμπτη ενεργειακή λάμα που θα εκτείνεται από τον αγκώνα μέχρι την παλάμη σου. Μπορεί να κάνει δώδεκα ηλεκτρικές εκκενώσεις των 50.000 Βολτ η κάθε μία, το πολύ, αν όμως θέλεις ρυθμίζεται και για λιγότερο. Παραλύουν άνθρωπο ή μεγάλο ζώο για κάποιο διάστημα. Μετά από 12 εκκενώσεις των 50.000 βολτ αποφορτίζεται, κρατά λίγο περισσότερο σε λιγότερα βολτ. Θα χρειασθείς λοιπόν και τοπικά όπλα, ότι βρεις, μην την ξοδέψεις για το τίποτα. Εξ άλλου σε μερικά μέρη και σε μερικούς χρόνους αν πιστέψουν ότι βγάζεις κεραυνούς από τα χέρια μπορεί να σε κάψουν σαν μάγο. Σε άλλα πάλι μπορεί το ίδιο πράγμα να σε σώσει»

«Θα με παρακολουθείτε ;»

«Όχι ! Στις Βερσαλίες ήταν άλλη περίπτωση, έμεινες λιγότερο από πέντε λεπτά, ελέγχαμε το που θα πας και πόσο θα μείνεις. Δεν θα ξανασυμβεί όμως αυτό, εκτός αν αποφασίσω αλλιώς. Κοστίζει μία περιουσία, ανιχνεύεται ενεργειακά… είναι για πολύ ειδικές περιπτώσεις. 
Πάντως αυτά είναι λεπτομέρειες ! Θα τα πούμε με πιο πολλές λεπτομέρειες αν δεχθείς. Τίποτε άλλο βασικό έχεις ;»

«Κάτι ψάχνεις, δεν μου το λες. Πες μου τουλάχιστον… Άλλη ομάδα που να ψάχνει, φιλική προς εσένα ή εχθρική υπάρχει ; Μπορεί να πέσω πάνω τους»

«Ίσως να υπάρχει, ίσως όχι. Αν δεχθείς και αρχίσεις τα ταξίδια εσύ θα εμπιστευθείς εμένα περισσότερο και εγώ εσένα. Και τότε ίσως πούμε κι άλλα. Αν χρειασθεί, σε καλοπληρώνω για μια μοναδική και πολύ επικίνδυνη δουλειά. Δεν είμαστε φίλοι να αρχίσουμε εξομολογήσεις. Εγώ αποφασίζω, μην το ξεχνάς αυτό. Και για μερικά σου είπα, δεν είμαι σίγουρος»

«Αν θελήσω να φύγω κάποια στιγμή ;»

«Ελεύθερος, αλλά δεν θα μιλήσεις. Άσε που δεν θα σε πιστέψουν. Και φυσικά, αν φύγεις πριν περάσουν τρία χρόνια ακυρώνονται μισθοί, δουλειές και περίθαλψη».

«Μπορείς να ελέγχεις που θα πηγαίνω και πόσο θα μένω ;»

«Τα είπαμε αυτά, όχι.»    

«Πόσα ταξίδια ;»

«Ένα κάθε δύο μήνες περίπου. Τον άλλο χρόνο θα σε 
χρησιμοποιώ σαν βοηθό μου. Θα έχεις τι να κάνεις και πέρα από τις εκθέσεις που θα μου γράφεις» 

Ο Νίκος τον κοίταξε για λίγη ώρα. «Δέχομαι» είπε τελικά.  «Είναι τρελό αλλά δέχομαι»

ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

… Ο Νίκος άνοιξε τα μάτια του… Το κεφάλι του πονούσε όπως και την πρώτη φορά. Βρισκόταν σε μία ακτή… μια παραλία μέσα σε μία πελώρια σπηλιά. «Προσπάθησε να είσαι ασφαλής» του έλεγε ο Σόκιν στα μαθήματα που του έκανε τις προηγούμενες μέρες. «Μάθε το περιβάλλον σου και προσαρμόσου σε αυτό ! Πρώτα από όλα φύλάξου !» .

Μπροστά του ήταν δύο ανοίγματα από όπου έμπαινε η θάλασσα, ένα μεγάλο μπροστά και λίγο δεξιά του, καμιά πενηνταριά μέτρα από την παραλία και ένα μικρότερο στα αριστερά του, σε ίδια περίπου απόσταση. Γύρω στα 5-6 περίπου μέτρα πάνω του και αριστερά του η οροφή της σπηλιάς είχε ένα άνοιγμα και φαινόταν γαλάζιος ουρανός αλλά όχι με έντονο φως. «Ή ξημερώνει ή βραδιάζει» σκέφτηκε. Ευχόταν το πρώτο, βράδυ σε άγνωστο μέρος τον τρόμαζε.

Από τις εισόδους της σπηλιάς φαινόταν θάλασσα ήρεμη, όσο έπαιρνε το μάτι του. Δεξιά και αριστερά του κάτι μικρά μαύρα βράχια, εξείχαν από το νερό. Ένα τρίτο ήταν 2-3 μέτρα αριστερά του, βυθισμένο στην άμμο. Το μόνο που ακούγονταν ήταν ο παφλασμός των κυμάτων στην ήρεμη ακρογιαλιά. Η άμμος είχε ένα κιτρινόασπρο χρώμα, οι βράχοι της σπηλιάς ήταν σε κόκκινο-πορτοκαλί κι αλλού ροδοκόκκινοι. "Από κάποια πετρώματα" σκέφτηκε

Κοίταξε πίσω του με τις αισθήσεις το σε επιφυλακή. Βράχια μεγάλα πίσω του, σε πιο ανοιχτό  χρώμα από αυτά της παραλίας.  Βλάστηση δεν φαινόταν. Το βάθος της σπηλιάς δεν φαινόταν, κρυβόταν σε σκιές.  Δεν φαινόταν άλλη έξοδος παρά από τα δύο ανοίγματα που έμπαινε το νερό και την μεγάλη τρύπα πάνω του.

Επιφυλακτικά σηκώθηκε στα 4. Έτοιμος να σηκωθεί, να αμυνθεί  αν χρειασθεί, να τρέξει, να βουτήξει στη θάλασσα ή να πάει προς το βάθος της σπηλιάς…

«Προσδιόρισε ίχνη ανθρώπινης παρουσίας» δεν υπήρχαν. 
«Βρες κάποιο πρόχειρο όπλο». Δεν υπήρχε βλάστηση ούτε κλαδιά. 
Το πολύ πολύ να έπαιρνε καμία πέτρα, από αυτές δίπλα στα βράχια.

Κοίταξε προς τα δεξιά του, στο μεγάλο άνοιγμα της σπηλιάς… Έτσι δεν είδε πίσω του… ο βράχος αριστερά του στην αμμουδιά μετακινήθηκε λίγο πλησιάζοντας τον…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
 



22 σχόλια:

  1. Τώρα δηλαδή άμα σου πω ότι πληρώνω όσο όσο για να μου στείλεις όλη την ιστορία να τη διαβάσω γιατί μου έχεις εξάψει τη φαντασία, υπάρχει λες περίπτωση να μου τη στείλεις;

    Κοίτα να δεις τι γίνεται: Από τη μια θα ήθελα αυτή η ιστορία να τραβήξει σε μάκρος, κι όταν λέω μάκρος εννοώ πολύυυυυυυυυυ μάκρος κι από την άλλη ήθελα να τη διαβάσω όλη ΤΩΡΑ!

    Επειδή ξέρω ότι η πρώτη μου επιθυμία δεν πρόκειται να γίνει πραγματικότητα, απλώς θα ήθελα να σε παρακαλέσω να μην αργήσεις να δημοσιεύσεις τις συνέχειες. (Αν αργήσεις θα προβώ σε διάβημα διαμαρτυρίας, χα, χα, χα...)

    Την καλημέρα μου και μπράβο για την πολύ καλή ιστορία σου.

    (Υ.Γ. Έχω μια απορία για το όνομα του Σόκιν αλλά δε θέλω να τη ρωτήσω γιατί φοβάμαι ότι θα σου χαλάσω την έκπληξη... Να τη ρωτήσω;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ρώτα ελεύθερα. Αν βρήκες κάτι που δεν πρέπει να το δουν οι άλλοι, δεν θα το δημοσιεύσω, θα απαντήσω με μαίηλ. Αυτό ισχύει γενικά για κάθε κεφάλαιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πραγματικά, μου αρέσει πάρα πολύ!
    καλογραμμένο, ασυνήθιστο, εξάπτει τη φαντασία!
    περιμένω με αγωνία το επόμενο
    μπράβο Γιώργο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό είναι! Την έχω μάλλον μεγάλη!!!
    Την έλικα ντε!
    Δεν υπάρχει περίπτωση να συναντήσω κάποιον ακόμα και σε παιδική ηλικία και να μην τον αναγνωρίσω όσα χρόνια και να περάσουν!
    Πού υστερώ? Στην προσθαφαίρεση! Μη μου βάλεις αριθμούς!
    ------
    Μη μου πεις ότι ο Νίκος θα συναντήσει την Γοργόνα την αδελφή του Μέγα Αλέξανδρου(να φωνάξω την Σουλβατζή)ή τις Νηρηίδες λεσβιάζουσες!χαχαχαχαχχαχαχαχχαχαα! Δεν θα το αντέξω η γυναίκα! :))
    Προχωρά η ανάγνωση, αυξάνεται και η ανδρεναλίνη απο την αγωνία μας για την συνέχεια!
    Καλό πολύ καλό!
    Όταν θα πας στο 4 μη ξεχάσεις να μου σφυρίξεις κλέφτικα!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ που περασες ! :))

      Όχι δεν θα σου μαρτυρήσω πως ο .... θα συναντήσει την .... που μόλις την είχε εγκαταλείψει ο ... για να την πέσει στην ... που είχε παράλληλα σχέση και με την....

      ΧΑΧΑΧΑ

      Διαγραφή
  5. Ρε συ θα μας τρελάνεις! Είσαι φοβερός! Τι φαντασία είναι αυτή; Μα την πίστη μου γράφεις τόσο φυσικά για μια τόσο φανταστική υπόθεση που νομίζει κανείς ότι είναι κάτι που συμβαίνει κάπου εδώ δίπλα. Είναι εξαιρετική και η συνέχεια αυτή και η αγωνία μου έτσι όπως το έκλεισες το επεισόδιο έχει χτυπήσει κόκκινο!
    Με εκπλήσει ακόμη και η περιγραφή του ρούχου αλλά και του όπλου αλλά και ο διάλογος του Νίκου με τον Σόκιν!
    Δώστου Γιώργο είναι ΘΑΥΜΑΣΙΑ μυθοπλασία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαντασία έχω... ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ ;;;
      Αλλιως με βλέπω να μετακομίζω στον χρόνο !
      (ελπίζω Αγγέλα, Όλι και Τόμσεν να μη με κυνηγάνε και εκεί !)

      Διαγραφή

  6. Ότι δεν τα πάω τόσο καλά με αυτού του είδους τις ιστορίες το ξέρεις, αλλά όταν μπήκες στην περιγραφή της παραλίας κόλλησα και περιμένω συνέχεια ...


    υγ. Ο Χέιμαν Ορέλιεν είναι ένας νεαρός βρετανός με υπερθμησία, ένας από τις 33 περιτπώσεις που έχουν διαγνωσθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Θυμάται τι έκανε κάθε συγκεκριμένη μέρα πολλά χρόνια πριν (που πήγε ή τι έφαγε ή με ποιούς συναντήθηκε ) και όμως αυτή η γερή του μνήμη δεν τον βοηθά στην καθημερινότητά του γιατί ξεχνάει που έχει ακουμπήσει κάποιο από τα πραγματά του όπως ξεχνάμε όλοι μας!!
    Θα μπορούσε λοιπόν να είναι ο Νίκος της ιστορίας σου !!


    Καλό βράδυ :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατά κάποιο τρόπο ναι, θα μπορούσε...

      Σε ευχαριστώ που το διαβάζεις κι ας μην είναι το στυλ που προτιμάς. Αν σου πω ότι και εγώ περιμένω να δω τι θα γίνει στην παραλία θα με πιστεψεις ;
      Όπου το πάει η έμπνευση της στιγμής. Μια πολύ γενική εικόνα την έχω στο μυαλό μου αλλά αφήνω στις λεπτομέρειες να με καθοδηγούν οι ήρωες μου και η δράση όπως την σκέφτομαι εκείνη την ώρα.

      Διαγραφή
  7. Γιώργο μ ανατριχιάζεις...δε θα ξαναδιαβάσω βραδυ!
    αν είχα όμως και το υπόλοιπο θα ξενυχτούσα διαβάζοντας!Θέλεις σχόλια...τι να σου πω...γενικά δεν είμαι φαν του είδους...δηλαδή δεν θα επέλεγα να διαβάσω ένα βιβλίο τέτοιο! όπως σου είπα όμως αν είχα τη συνεχεια θα το τελείωνα χωρίς διάλειμμα...κατάφερες να μου κτυπήσει κόκκινο η περιέργεια! Θαυμάζω τους ανθρώπους με φαντασία και συ την έχεις μπόλικη!
    ....είμαι φοβητσιάρα όμως!!!!ΧΑ!

    το πρόβλημα με το μαραφέτι λύθηκε με επέμβαση από Σουηδία παρακαλώ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λυπάμαι, θα έχει σκηνές αγωνίας και δράσης. Είναι στις προδιαγραφές του.
    Αν σε παρακινεί τόσο να το συνεχίσεις, διάβαζε το μέρα...

    Ερώτηση 1 : Μένεις κοντά σε θάλασσα ;

    Ερώτηση 2 : Η Σουηδία τι σχέση έχει ; Κανένα παιδί ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. E! καλά αυτό να λέγεται μάνα μου!!!! μεσημέρι θα διαβάζετε!!!ΧΑ!Ευτυχώς ο άλλος ο κακούργος(Χριστόφορος) τελευταία γλύκανε!!!!ΧΑ!ΧΑ!!!

    Όχι η θάλασσα δεν είναι διπλα μου!(θέλω τουλάχιστον 10' με αυτοκίνητο να την βρω!!!Βαγγελίστρα μου μπορεί να με φτάσουν οι βράχοι!!!!!!

    Σουηδία είναι ο αδελφός μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πάντως από βράχια καλού κακού μακριά ! χαχαχα
    Και από ότι ΦΑΙΝΕΤΑΙ από πάνω σαν βράχος...

    Ερωτήσεων συνέχεια : κήπο έχετε ; μεγάλο ;
    Δεν σου κάνω τυχαία τις ερωτήσεις...
    να σου πω από τι θα πρέπει να φυλάγεσαι !!
    ΧΑΧΑΧΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φοβερή περιγραφή...λες και είναι πράγματα που άμα γυρίσεις το κεφάλι θα συμβαίνουν μπροστά σου..εξαιρετικός!πολύ ωραία γραμμένο...καλησπέρα!! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Να είσαι καλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Το ξέρεις και'γω πρακτική είμαι και με την επιστημονική φαντασία δεν τα πάω καλά ωστόσο το διήγημα σου το βρίσκω αρκετά ενδιαφέρον.

    Μάλιστα θα μπορούσες να το κάνεις και σειρά ολόκληρη με ατέλειωτα επεισόδια!
    Για δώστο σε κανένα κανάλι μήπως και γλιτώσουμε κανένα Τούρκικο γιατί όπως πάμε
    οι γιαγιάδες σε λίγα χρόνια θα μιλάνε άπταιστα Τούρκικα:))


    Φιλιά Γ Θαλασσινά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Για πόσο καλό θα βγει τελικά δεν ξέρω, εγώ πάντως το διασκεδάζω γράφοντας το και χαίρομαι που το διασκεδάζετε και εσείς !
    Σιγά τη γιαγιά ! Εξ άλλο νιάτο είσαι ακόμα !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μιλώ γιαυτή τη γιαγιά που'χεις στο μυαλό σου!(πιάστηκες πάλι!χα!χα!)
      Εχω άλλη που δεν αφήνει τούρκικο για τούρκικο:))

      Διαγραφή
  15. Εγώ είπα ότι είσαι έξαλλο νιάτο !
    Πα πα πα (η πάπια ! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ BLOG !!! ΚΑΛΩΣ ΣΕ ΒΡΗΚΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή